Laatste nieuws
Eind oktober ben ik weer vertrokken naar Bali. Dit was weer de eerste keer terug komen na het overlijden van Ketut Sudiastra. De eerste periode was echt heel moeilijk, een enorm gemis van hem maar ook weer blij bij zijn familie te kunnen zijn. Bovendien was er heel veel te doen voor de school in Angkah. Daar heb ik mij dan ook maar meteen helemaal op gefocust.
Er moest genoeg geregeld worden. Zoals ik al eerder schreef zijn we van de zomer begonnen met de bouw van de “Bale” en het streven was om deze klaar te hebben voor ik weer weg zou gaan.
Inmiddels was er ook een vrijwilligster in Angkah, Jane, die heel erg goed met de kinderen bezig was. Iedereen vond het erg fijn en Jane zelf wilde ook heel graag heel veel weten over het gebied waarin ze verbleef. In haar vrije uurtjes ging ze sporten maar ook de omgeving verkennen. Ook heeft ze veel meegemaakt op het gebied van tradities van het Hindoeïsme en de lokale bevolking.
Samen hebben we ook e.e.a. ondernomen. Er zijn een hele reeks foto's van de Bale. Jane fotografeerde elke dag wel. We zullen ze nog op de site plaatsen. Om de Bale af te kunnen bouwen kregen we vanuit Nederland sponsorgeld van diverse mensen, cq bedrijven. Mede hierdoor is de Bale helemaal afgebouwd en betaald en op 23 november hebben we de Bale dan ook via een prachtige gezellige ceremonie ingewijd. Ook hiervan volgen de foto's. Dit was echt geweldig en sponsors heel heel veel dank. We zullen een keurig plaatje maken met de namen en een plekje geven op de Bale.
De zondag nadat ik een weekje er op had zitten zijn we met het hele team naar Seraya vertrokken. Een reisje van vier uurtjes heen en vier uurtjes terug. Het zijn niet eens zoveel kilometers maar ja het verkeer en dan uiteindelijk naar de plek zelf in the middle of nowhere. We gingen de Yayasan opzoeken van dhr. Wayan die er kinderen opvangt en laat leren in Seraya. Het was erg mooi om ook eens in een andere Yayasan rond te kijken en ideeën uit te wisselen. Ons doel was om het varkensproject te gaan zien van dhr. Wayan voor de school.
Stichting Indonesië 2007 had namelijk het plan opgevat om in Angkah een varkensproject te beginnen. De Balinezen eten erg veel varkensvlees. Tijdens ceremonies enz. wordt er altijd wel een varken geslacht. Nu hadden we bedacht als er voldoende varkens zijn en biggen dan kunnen die verkocht worden in hun eigen omgeving en levert het geld op voor het schooltje. Per slot van rekening moet de school zich zelf gaan bedruipen en dit zijn leuke inkomsten. Maar goed eerst moet er geïnvesteerd worden en het duurt ongeveer vier maanden voor een biggetje voldoende gewicht heeft voor de verkoop.
We hebben nu besloten 5 biggen te kopen waarvan eentje volwasssen moet worden zodat dit varken biggen kan werpen. Op deze manier blijft er reuring en kan verkoop van biggen doorgaan. De investering zal zich op den duur terugverdienen en zelfs uitdraaien op winst.
Het mooie is dat we inmiddels van verschillende personen uit Nederland geld hebben ontvangen om dit project te kunnen starten. Sponsors heel hartelijk dank hiervoor!
Omdat er steeds meer en meer kindertjes naar de school komen moeten we het tweede lokaal ook in gebruik gaan nemen als klaslokaal. Hiervoor moesten we nieuwe meubeltjes kopen en Jane en ik zijn met pak Made naar een meubelmaker gereden en hebben de tafels en stoeltjes besteld. Als alles goed gaat komen ze volgende week bij de school.
Er is weer ontzettend veel gebeurd in Angkah. Jane heeft de school ook nog gesponsord. Zij heeft vele woordenboekjes gekocht voor de kinderen, in het engels naar Indonesisch en andersom. Heel duidelijke boekjes en makkelijk te bedienen voor de kinderen. Ook heeft zij nog diverse andere artikelen gekocht voor de school waar de kinderen weer mee kunnen leren.
Ook is er in Angkah bij ons team een wisseling van de wacht gemaakt. Kadek Suprami gaat uit het team en haar man Made stapt er in. Made is zijdelings altijd wel betrokken geweest bij de school, per slot van rekening staat de school op grond van deze familie, maar heeft nu meer tijd gekregen omdat hij geen Kepala Desa meer is en meer tijd over heeft. Vanaf januari krijgt hij een nieuwe job maar dat zal voor halve dagen zijn. Zodoende heeft hij tijd voor de school. We breiden steeds meer uit zoals jullie konden lezen o.a. ook met het varkensproject en een stukje landbouw.
Dit ligt helemaal in de lijn van pak Made. We zullen er ook voordeel van hebben dat hij veel mensen kent in de verre omgeving en bekend is met overheden. Pak Made zal de taken overnemen van Kadek en wordt al aardig ingewerkt. Voor het PR werk dat Kadek voornamelijk deed, zal Kadek nog enigszins assisteren.
Het is vaak een groot voordeel wanneer je een man in je team hebt in Bali. Op een of andere manier vindt men dat over het algemeen erg prettig. Doordat wijlen Ketut er nu niet meer is zijn we uiteraard extra blij met deze move.
Naast alle uitbreidingen en acties hebben we nog meer plannen voor de nabije toekomst. Samen met WINS zijn we bezig om iets op te gaan zetten voor recycling van plastic en gaan we ook aan de gang met gecontroleerd verbouwen van bamboe. Allemaal goede dingen en we geloven zeker dat dit erg goed gaat werken. Het plastic-afvalproject zal helpen Bali wat schoner te krijgen. Gezien mijn ervaringen niet geheel overbodig.
Zoals jullie lezen hebben we niet stil gezeten de maand november en is er veel gerealiseerd en zijn er nog plannen te over.
Om al deze plannen te kunnen realiseren is er nog veel geld nodig, u kunt ons ten alle tijde hiermee helpen door een bedrag over te maken op onze rekening of via de doneerknop op de website.
Ons rekeningnummer vindt u op elke pagina van de website.
Graag wil ik nog maar eens een ieder bedanken die ons steunt hetzij met geld, met goede adviezen enz. enz. HEEL HARTELIJK DANK!!
Vrijdag 17 juni 2011
Vandaag meldde Trudy ons het droevige bericht dat haar contactpersoon, steun en toeverlaat op Bali, i Ketut Sudiastra, op woensdag 15 juni 2011 is overleden.
Laatste nieuwtjes van wat zoal in Angkah gebeurt en gaat gebeuren.
Voordat ik weer naar Bali afreis wil ik u graag weer even op de hoogte stellen wat er zoal in Angkah gebeurd en/of gaat gebeuren. Waarschijnlijk heeft u de nieuwsbrief ontvangen en of gelezen op onze website. Daar staat e.e.a. in. Ik wil u toch graag vertellen dat we momenteel een student hebben in Angkah uit Denemarken. Hij doet fantastisch werk met de kinderen en met het team samen. Omdat Sunu Engels spreekt is dit ook erg goed voor ons team, zij MOETEN nu wel Engels spreken, dus is het een heel goede oefening, dit geldt uiteraard ook voor de kinderen. De kinderen gaan erg hard vooruit, als ik hoor hoe ze toch al het Engels gebruiken NU en in het allereerste begin is daar werkelijk een groot verschil. Uiteraard ben ik daar heel blij om. Ook hebben de kinderen inmiddels al een performence gegeven van Balinese dansen. Het ging heel goed en de toeschouwers hadden genoten.
Verder hebben we dus het plan om een Bale te gaan bouwen voor bij de school. Dit is een zitplaats voor de kinderen en gasten met een overkapping. Als het regent kunnen de kinderen dan toch door gaan met het oefenen van hun dansen en het is een gezellige ontvangstplaats voor gasten die de school komen bekijken. En mensen we krijgen aardig wat bezoekers hoor die dan ook vaak heel spontaan een donatie geven voor de school, echt fantastisch. Mocht u onze school weer eens willen bezoeken dan kan dat over een verhard pad, we gaan het school pad van de weg naar de school toe verharden door middel van beton. Dus geen modderige of natte voeten meer!
Ook willen we graag een soort gastenhuisje gaan bouwen bij het terrein zodat de studenten die er les geven een eigen onderkomen hebben, het grote voordeel is dat ze niet ver hoeven te reizen.
Maar goed daar zoeken we dus nog sponsors voor.
Momenteel zijn er twee studenten aanwezig, de een komt en de ander gaat over een paar weken weer verder. Ook wordt er gewerkt aan ons team in Angkah. Er zijn best nog wat verbeteringen nodig om over twee jaar toch echt selfsupporting te worden. Er is momenteel een studente uit Twente die ons team begeleid om vooruit te komen in een betere administratie, beter Engels te leren en voor het team(heel belangrijk) te leren werken met een agenda en vooruit te kijken.
Dat klinkt misschien een beetje raar maar in Indonesie leeft men met de dag en wat er verder komt zien ze wel weer. We willen zeker hun cultuur niet aantasten maar ze wel bijbrengen dat vooruitdenken en werken wel een heel stuk makkelijker werkt. Als ze zelfstandig moeten gaan bestaan dan zal dat toch echt nodig zijn.
Door regelmatig performence te geven voor bv.de toeristen kunnen ze zorgen dat er wat geld in het laatje komt. Inmiddels zijn ze ook al begonnen met de verkoop van flessen water in hun eigen kampong. Dit is makkelijker voor de bewoners van de kampong en ook dit brengt een beetje geld op. We gaan ze stimuleren op deze manier nog meer dingen te gaan doen zodat ze over twee jaar echt zich zelf kunnen bedruipen.
Als alles goed draait en ze door hebben dat ze zelf heel wat in hun mars hebben zullen onze bemoeienissen afnemen. Uiteraard blijven we ze volgen en waar nodig ondersteunen. Per slot van rekening is het “mijn”kindje maar het is uitermate belangrijk dat zij zelf verder kunnen en gaan.
Voorlopig hebben zij onze steun nog heel hard nodig!
Van 30 april t/m 5 mei staan we weer op markten in Anna Paulowna en Schagen en proberen we weer e.e.a.te verkopen om geld bij elkaar te krijgen.
In mei ga ik weer voor 30 dagen naar Angkah toe en dan willen we weer heel wat werk verzetten.
Als ik weer terug ben zal ik u op de hoogte brengen wat er gerealiseerd is, ondertussen hoop ik dan maar dat er wat donaties binnen komen om weer verder te gaan met onze plannen. Op elke pagina van onze website vind u ons rekeningnummer en uiteraard hebben we ook een donatieknop op onze website.
Ik zeg het al heel vaak maar toch nog maar eens, mensen die gedoneerd hebben of die dat gaan doen, heel veel dank hiervoor! Met elke gift zijn we blij want velen kleintjes maken ook een grote.
Kerstmarkten ten bate van het goede doel
Op 10 en 11 december 2010 staan we met de kraam in de Grote Kerk in Schagen. Zie voor meer informatie het artikel in het Schager Weekblad.Op 11 en 12 december 2010 staan we met de kraam op de Kerstfair in Woon-zorgcomplex Parkzicht te Hippolytushoef.
De laatste ontwikkelingen in Angkah oktober/november 2010
In oktober en november ben ik opnieuw in Angkah geweest. Momenteel is een studente uit Amsterdam, Lisanne, aan het werk in Angkah. Zij werkt hard met de kinderen aan het Engels en de computer. Gelukkig heeft Betty afgelopen zomer een engels methode ingebracht waarmee elke opvolgende student of leerkracht verder kan. Ook erg prettig voor de kinderen, omdat zij dan gewoon door kunnen gaan op hun niveau.
Wat mijn bevindingen waren in Angkah, de kinderen zijn op heel verschillende niveaus wat betreft het Engels. De wat ouderen kinderen kunnen al een aardig mondje engels maar er zijn ook de wat jongeren die duidelijk wat meer moeite hebben. Met hen wordt ook hard gewerkt. Wat mij opviel is dat Lisanne vooral ook werkt aan het feit dat de kinderen moeten durven praten in de klas. Je merkt dat velen wel weten wat ze willen zeggen maar het gewoon niet klassikaal durven. Ze zijn bang fouten te maken en dan uitgelachen te worden. Lisanne was erg bezig om ze het vertrouwen te geven dat fouten maken mag en dat er helemaal niets aan de hand is wanneer dat wel gebeurt.
Het ligt voor de kinderen best een beetje moeilijk, op de reguliere scholen is het nog zo dat er wordt gewerkt met “de beste van de klas” juist als er mensen op bezoek zijn wordt er gevraagd…..en wie is er de beste van de klas??? En twee en drie dus…..
Dat is iets wat wij in Nederland juist helemaal niet meer kennen.
Afijn het is een heel andere cultuur en hoe meer ik er kom hoe meer ik merk dat je moet denken in de trant van 30 a 40 jaar terug in Nederland. Dat is echt zo!
Toch in de laatste drie jaar dat ik er regelmatig kom, merk ik ook veranderingen, toch al…. Bijv. de winkels, de grote ketens die er overal komen vanuit het buitenland enz. enz. Ja heus waar, er is een Mac Donalds, Burger King, Pizza Hut enz. Persoonlijk vind ik het helemaal niet passen in dat prachtige Bali, maar ja de toeristen zijn er nu eenmaal en ja de GROTEN spelen daar lekker op in…. Het is wel grappig, in de MCDonalds wordt erg veel gecombineerd met witte rijst i.p.v. patat.
Tja terug naar ons project, ik moet zeggen dat ik steeds meer tevreden wordt. Er wordt hard gewerkt en ik merk ook bij het team flinke vooruitgang. Het heerlijke is dat ik er heel regelmatig kom en nu zelfs gewoon op mijn brommer er naar toe kan rijden. Er is geasfalteerd in de kampong!!!! Er loopt nu een mooi glad weggetje tussen de hoge bomen kleine sawa’s enz. Hoe lang het geschikt blijft is nog de vraag, het is nu regentijd, en die is dit keer echt heftig, en dan weet je maar nooit hoe lang het asfalt zich goed houdt.
Ons team en ik hadden een meeting georganiseerd met de ouders van de kinderen. Deze werd echt druk bezocht en het was heerlijk om al die ouders weer te zien en de hand te drukken. Echt fantastisch. Onze contactpersoon Ketut Sudiastra, heeft tussen mij, de ouders en het team gecommuniceerd met de ouders in het Bahasa Indonesia uiteraard (het lukt mij nog niet he).
We hebben regels opgesteld voor de ouders ivm de gelden van de kinderen, wat is de bedoeling (en wat niet) hoe werkt het enz. enz. Er werd heel actief aan het gesprek deelgenomen en er kwamen uiteraard ook vragen.
Ik heb beloofd in december/januari met antwoorden te komen. De mensen hebben de dingen graag op papier. Het werd een heel aangename avond. Als laatste heb ik de schoenen en kleding uitgedeeld die we vanuit Nederland van diverse mensen gekregen hadden.
Het lag in mijn bedoeling een gasthuis te gaan bouwen voor de studenten in Angkah. Inmiddels heb ik gehoord dat er twee kamers worden gerealiseerd op het terrein bij de Kepala Desa. Zij gingen e.e.a. verbouwen en hebben bedacht meteen twee kamers te realiseren voor de studenten. Het lijkt me prima en nu wil ik dus eerst afwachten of het gaat werken en hoe het zal gaan. Je zit bij de school echt in the middle of no where en ik weet dus nog niet of een ieder dat wel wil.
Ok er zijn wel mogelijkheden in de buurt, dan moet je wel brommer durven rijden. Maar goed ik ga het eerst afwachten.
Waar de kinderen wel heel erg behoefte hebben momenteel is een heerlijke zitplaats die overkapt is. Een kwestie van een verhoging en vier palen met een dak. Hier kunnen ze lekker zitten, beetje kletsen tussen de middag eten en bij slecht weer hebben ze dan een plek waar evengoed de danslessen kunnen doorgaan..
Ik heb inmiddels een offerte opgevraagd, daar wacht ik nu op en dan zien of we het kunnen realiseren.
Ook gaan de kinderen in januari hun eerste performance geven bij een hotel. Hiervoor hebben ze wel speciale kleding nodig. Ik heb geïnformeerd en ben er achter gekomen dat je dat het beste kunt huren. Er moeten teveel verschillende kostuums zijn en tja als je iets laat maken, zit je toch dat de kinderen groeien en of de dansen veranderen waardoor je weer andere kleding nodig hebt. Het huren is het meest makkelijk en voordelig.
Toch het is nog een hele hap uit het budget als je dat doet, per kostuum moet tweehonderduizend vijfhonderd Rupiah = ± 17 euro) betaald worden, nou ja dat maal 18, dus reken maar uit.
Dan maar hopen dat er door de toeristen e.e.a. in het mandje van de kinderen wordt geofferd.
Het is geweldig om te zien hoe de kinderen bezig zijn.
Verder werkt het internet nu heel goed, we zijn heel erg blij dat het eindelijk gelukt is met de satellietantenne. Toen ik in augustus daar was, heb ik dat voor elkaar gekregen. Uiteraard kost ook dat geld, we moeten elke maand 550 000 Rupiah (± 46 euro) ophoesten. Maar goed, er staat tegenover dat er nu goed gecommuniceerd kan worden en de kinderen goed les kunnen krijgen en dat vinden we heel belangrijk.
Het was weer een geweldige ervaring en ik hoop van harte dat ik volgende keer(januari 2011) groen licht kan geven voor de zitplaats met overkapping.
Bij deze doe ik dan ook een oproep naar een ieder die dit leest, misschien wilt u een stukje sponsoren??? Het rekeningnummer staat op elke pagina van de website vermeld.
Beste mensen allemaal,
De maand augustus ben ik weer in Bali geweest. Heb onze school in Angkah uiteraard bezocht en veel gesproken met ons team daar. Er zijn zo hier en daar veranderingen nodig. Na verloop van tijd veranderen bepaalde taken, zaken e.d. en dan moet je wel eens ingrijpen.
Ons team gaat wel steeds meer vooruit, zeker ook wat betreft de Engelse taal en het communiceren naar mij en Wins toe.
Vanaf 1 augustus hebben we een vaste kracht voor de Engelse lessen. Zij zal er in ieder geval vier middagen door de week er zijn en als zich een vrijwilliger aanmeld is deze ook van harte welkom. We kunnen altijd aanvulling gebruiken, bovendien werkt het erg prettig met meerdere.
Wat betreft de kinderen, deze zijn nog steeds erg leergierig en ik ben iedere keer weer verbaasd hoe hard ze groeien! Ze komen nog steeds trouw naar de school voor hun lessen en vinden het ook erg leuk. Altijd blij als ik er weer ben.
In de maand juni en juli is er een vrijwilligster (Betty Janssen) geweest die heel erg druk met de Engelse lessen is bezig geweest en ook een methode heeft ingebracht zodat er gewoon mee door gegaan kan worden door wie dan ook! Dat is dus wel handig zodat the kids niet steeds opnieuw moeten beginnen.
Deze keer had ik mij tot taak gesteld het plaatsen van een satellietantenne. Er was vooraf onderzoek gedaan en het moest mogelijk zijn. Op maandagmorgen ben ik met de “antenneman” meegereden achter op zijn brommer naar de kampong. Dat was even spannend maar ook heel leuk. Dan pas merk je hoe de wegen echt zijn….. Afijn ik werd weer goed ontvangen en binnen de kortste keren was er een bord eten, drinken enz. Gastvrij zijn de mensen daar altijd, dat is echt heel geweldig.
De mannen waren druk aan het werk en ja hoor ik zag de mast staan…. Jeetje wat een eind zeg, hij is erg hoog maar het geeft een goede verbinding. We kunnen internetten, mailen enz. enz.
De mensen hebben er vier computers op aangesloten zodat de kinderen beter en met meer tegelijk kunnen oefenen. Bovendien is het voordeel dat de laptops niet meer mee naar huis genomen kunnen worden.
De school krijgt regelmatig bezoek van diverse mensen overal vandaan. Het gebeurt dan ook dat er spontaan een donatie aan de school wordt gegeven of spullen voor de school die goed gebruikt kunnen worden. Alles wordt in een soort logboek genoteerd en meestal schrijven de mensen een paar regels in het boek. Als ik er dan ben is het heel leuk om het terug te zien en te lezen. Uiteraard controleer ik ook of de donatie genoteerd is en wat er zoal gekocht is voor de giften. Het is gebruikelijk dat het team alles noteert en ze maken een keer per maand een financieel overzicht via het programma Excel en sturen dit naar mij en Wins Foundation. Op deze manier blijft de controle.
Ook kijk ik altijd even de bankboekjes van de kinderen in, deze blijven bewaard in het kantoortje op school en blijven achter slot en grendel. Alleen met een van de leden van het team mogen de kinderen met de bankboekjes naar de bank om evt. geld er af te halen voor de school. bv kleding, schoolspullen, gymspullen, enz. ook dit dient weer gemeld te worden aan ons.
Verder bespreken we nieuwe plannen, zoals bv laatst, ik heb het team voorgesteld iets te gaan doen met de verkoop van water. Ze kopen het in bij een van de grote leveranciers en verkopen het in de kampong. Voordeel is dat de mensen niet steeds met hun eigen brommertje voor water verder weg moeten en het levert geld op voor de school.
Er zijn meer mogelijkheden om aan geld te komen. De kinderen kennen inmiddels behoorlijk de Balinese dansen…. Ze kunnen performance geven voor toeristen en of bij de hotels aan de kust. Hiervoor dienen ze wat geld te vragen en ook dat gaat in de spaarpot voor de school.
We hebben nl. steeds gezegd dat de school binnen vijf jaar selfsupporting moet worden en dat kan op allerlei manieren natuurlijk. Hiermee is een begin gemaakt, uiteraard moet er nog veel meer gebeuren.
De kinderen willen graag gaan optreden met hun dansen, helaas er ontbreekt nog de juiste kleding. Om het helemaal goed te doen moet er een bepaald kostuum gedragen worden voor de uitvoering. Dat zijn veel verschillende en dan is het nog zo dat de kids ook allemaal verschillende maten hebben.
We zullen nu een offerte laten maken voor alles nieuw, evt. huren de kleding per optreden of laten maken. Als ik er in oktober weer ben ga ik me daar in verdiepen! Ondertussen zoek ik uiteraard sponsors om dit mogelijk te maken……. Dus zegt het voort, zegt het voort! Je weet maar nooit.
Door de hoge uitgave van de satelliet antenne(bijna 900 euro) is ons budget behoorlijk gekrompen, bij deze doe ik dan ook een oproep aan allen die deze website bezoeken een donatie te willen doen. U vindt het rekeningnummer onder de donatie knop.
Het was weer geweldig om in Angkah en Bali op zich te zijn.
Voor de tweede keer dit jaar was ik weer in Angkah.
Zoals gewoonlijk weer heerlijk om een ieder te ontmoeten, ons team daar, de kinderen en uiteraard de gehele balinese sfeer. Het is inmiddels echt mijn tweede thuis!
Als ik daar ben moet er natuurlijk wel gewerkt worden en van alles geregeld.
Het team (zie foto) werkt hard en probeert zoveel mogelijk dingen te doen en te regelen. Ze onderhouden met mij via de mail een goed contact. Inmiddels hebben zij het schoolplein nu helemaal netjes gemaakt, de oude rijstschuur is afgebroken zodat er weer meer ruimte is en er is een muur gemaakt in etages met planten om het zand tegen te houden tijdens de regenbuien. Op deze manier kunnen de kinderen fijn buitenspelen zonder al te veel rommel de klasjes binnen te brengen.We hebben wel de wens om op het plein in de hoek een soort overkapte zitplaats te maken voor de kinderen zodat zij buiten gezellig kunnen kletsen en op die plek hun broodjes, fruit, drinken e.d. kunnen nuttigen.
Na mijn inventarisatie bleek dat er nog bureaustoelen nodig waren voor het team om goed achter de computer te kunnen werken. Ook was er nog gebrek aan een extra kast en een paar nieuwe whiteborden. De muziekinstallatie die ze gebruiken om de Balinese dansen te leren was ook verouderd en gaf niet meer een goed geluid. Ook deze hebben we nu vervangen door een goede installatie. Uiteraard waren het team en de kinderen hier erg blij mee.
Bij het tweede bezoek hebben we officieel afgesproken dat het nieuwe teamlid Elix vanaf 1 augustus de kinderen Engelse les gaat geven. Ze zal groepen maken op leeftijd zodat er gerichter gewerkt kan worden. De dame die tot nu toe les gaf vindt het geen probleem te stoppen, ze wil zelf ook genieten van haar pensioengerechtigde leeftijd.
Uiteraard zijn er altijd nog vrijwilligers welkom, ze kunnen tijdelijk Elix en het team ondersteunen en eventueel weer andere dingen oppakken om de kinderen te leren. Er is nog veel aandacht nodig om de kinderen computervaardigheden bij te brengen en biologielessen zou ook niet verkeerd zijn.
Vanaf 10 mei ongeveer komen er drie vrijwilligers uit Nederland naar Angkah. Twee vrijwilligers komen via het bureau Banyan (zie pagina Links) en een mevrouw, een gepensioneerde lerares. Haar naam is Betty en ze wil heel graag veel gevarieerde dingen doen met de kinderen. Vanuit Nederland heeft ze zich goed voorbereid en allerlei leuke artikelen en Engelse lessen op een creatieve manier verzameld om in Angkah te gebruiken. De vrijwilligers zullen met elkaar overleggen en ieder een deel oppikken.
De kinderen zijn blij en het team is natuurlijk ook erg gelukkig met deze ontwikkeling.
Inmiddels zijn een aantal dorpelingen druk bezig met het aanleggen van het water naar het schoolgebouw toe. Dat zal een hele verbetering zijn. Dit werd gesponsord door inzet van dhr. Ady Bachman. Hij woont en werkt in Bali maar komt van origine uit Duitsland en heeft erg zijn best gedaan om het geld bij elkaar te krijgen voor Angkah. Natuurlijk zijn wij hem en zijn sponsoren zeer dankbaar hiervoor.
Het volgende wat we willen realiseren is een satellietantenne. We hebben inmiddels onderzoek laten doen naar de mogelijkheden en ik heb begrepen dat het nu moet gaan lukken. Hier is ook veel geld mee gemoeid omdat er veel materiaal nodig is om een verbinding te krijgen. Uiteindelijk als het allemaal gelukt is wordt het een stuk voordeliger met het internetten en het kan allemaal sneller waardoor de contacten ook verbeteren. Alleen maar goed uiteraard. Er zit wel een kostenplaatje aan vast van zo’n 1000 euro!
De Stichting heeft een stuk grond aangeboden gekregen in de buurt van de school dat we gratis mogen bebouwen. Hier is een mogelijkheid om een klein huis te bouwen voor de vrijwilligers. Ze hebben dan vlakbij een goed onderkomen. Eerst moeten we hiervoor op zoek naar geld. Mocht u dit lezen, misschien wilt u ons helpen dit te verwezenlijken en bent u bereid een bedrag op onze rekening storten.
Ook moet het schoolpad van de weg naar het schoolgebouw toe nog verhard worden en er moet nog een muur geplaatst worden voor de afscheiding tussen de school/schoolplein en het privé terrein van de Kepala Dessa. Het liefst doen we dit voor de regentijd begint in oktober.
De kinderen zijn erg hard bezig de Balinese danskunst te leren. De bedoeling is dat als zij erg goed zijn performance te kunnen geven bij de hotels aan de kust voor de toeristen.
Er is een mogelijkheid een stukje grond te huren waarop een soort fietsen/brommerreparatieplaats gemaakt kan gaan worden zodat de kinderen ook op die manier geld kunnen verdienen. We streven er naar dat de school binnen drie jaar zelfstandig verder kan met dan nog mondjesmaat ondersteuning van onze stichting. Zij moeten verder en leren aan de toekomst te werken voor een breder bestaan.
Daar streven we met zijn allen naar.
We hebben afgelopen jaar ook veel spullen gekregen voor de kinderen in Angkah, soms sturen we een paar dozen op en als ik zelf er naar toe ga neem ik spullen mee. Ze zijn er altijd erg blij en dankbaar voor. Ook om dozen met spullen op te sturen kunt u ons sponsoren, 10 kg verzenden kost 57 euro. Het komt wel gegarandeerd aan binnen 2 a 3 weken.
Dan wil ik namens de Stichting een ieder hartelijk bedanken voor elke sponsoring in welke vorm dan ook. We zijn hard aan het werk een nieuwsbrief te maken die we eens in de twee maanden op de website willen zetten en naar diegene waar we een emailadres van hebben toe te sturen.
Mijn volgende bezoek aan Angkah zal zijn de gehele maand augustus. Ik hoop van harte dan weer geld te hebben om het internet en schoolpad te kunnen verwezenlijken.
Lieve groet Trudy
Laatste nieuws, januari 2010
In december 2009 zijn een aantal bekenden van mij naar Angkah geweest. Zij hadden vakantie geboekt o.a. ook naar Bali en zij hadden gevraagd of ze ook Angkah mochten bezoeken. Natuurlijk juich ik dit soort initiatieven alleen maar toe. Van te voren hebben we overlegd wat ze ev. konden betekenen voor ons schooltje in Angkah. Linda en Frans wilden daar een dag of vier blijven en Linda zou engelse les geven aan the kids en e.e.a. met de computer doen samen met the kids en het team. Frans wilde graag iets met reparatie doen voor brommers enz. Ketut, onze contactpersoon, heeft Frans en Linda naar Angkah gebracht en ze begeleid.
Er is veel gebeurd in de tijd dat Frans en Linda daar waren, Linda had Engelse boeken gekocht in een grote boekenwinkel in Den Pasar voor de kinderen. Heel leuke leerboeken en de kids waren ook razend enthousiast! Ze werden meteen gebruikt! Linda is echt met lessen bezig geweest en maakte er ook leuke ontspannen spelletjes van.
Frans was ondertussen met Ketut buiten op het schoolplein aan de wandel en wat kletsen. Ze kwamen over het schoolplein te praten, dat is nog onbetegeld en dus snel een modderbad na de regentijd. Ketut vertelde dat we daar graag wat aan wilde doen maar dat er eerst geld voor moest zijn. Frans en Linda wilden er wel wat aan doen. Hij heeft de daden bij het woord gevoegd en is met Ketut naar de winkel geweest. Samen hebben ze de benodigdheden voor het plein uitgezocht. Frans en Linda hebben dit dus gedoneerd, echt geweldig! Frans is ook nog druk bezig geweest een motor op te knappe en beetje op te pimpen, dar had die zelf plezier in. Bovendien hebben ze ook gezorgd bij hun afscheidsavond dat er een mooi vuurwerk was! Dat is iets wat the kids in een kampong helemaal niet kennen. De kinderen op hun beurt hadden een dansje opgevoerd voor hen en er waren wat lekkere dingetjes.
Ondertussen zijn de dorpelingen begonnen met het vlakken van het plein en als het goed is en de materialen zijn er gebracht zullen ze verder gaan.
Wat ook heel fijn is dat Linda en Frans een vriend van hen hadden uitgenodigd uit Australie. Deze was erg enthousiast over dit project en tot onze grote vreugde hebben Linda/Frans en deze man uit Australie een kind uitgekozen om te sponsoren.
Wat geweldig allemaal. Heel heel erg bedankt Linda, Frans en vriend!
Ik heb inmiddels van Linda vernomen dat ze erg genoten hebben en ze is nog bezig een filmpje te maken. Als deze klaar is zullen we het ook op de website plaatsen.
Dan was er ook een kennis van mij uit Drenthe geweest met haar gezin. Zij hebben drie kinderen en die vonden het heel geweldig om dit allemaal gezien te hebben. Ze waren zo enthousiast dat de kinderen uit hun eigen speelgoed allerlei leuke spullen hadden verzameld voor de kindertjes in Angkah. Echt geweldig toch! Lysbeth en Jack hadden ook allerlei spullen voor Angkah mee en zij hebben ook nog twee matrassen gedoneerd en een laptop.
Ook voor hen is een bedankje op zijn plaats! Bij deze dus: bedankt, Lysbeth, Jack en kids!
Het is allemaal zo enorm leuk voor Angkah al die bezoekjes van Nederlanders enz. Ons netwerk breidt zich steeds verder uit en er komen steeds frequenter bezoekers in Angkah. Iedereen wordt heel goed begeleid er naar toe en in Angkah heel harteljk ontvangen.
Ook hebben we afgelopen december weer een aantal markten gedraaid, in de Grote Kerk in Schagen en in Parkzicht in Hippolytushoef. Deze waren buiten dat ze gezellig waren ook nog goed voor een extra bedrag voor de kas van de Stichting. Bovendien zijn de contacten die je maakt erg belangrijk. Het is weer een gelegenheid om je Stichting te profileren.
Voor 2010 hebben we weer plannen gemaakt om het in Angkah nog beter te maken en de mensen in de kampong nog enthousiaster te maken. We willen graag dat er "leidingwater" komt zodat de douches en de toiletten gebruikt kunnen worden. Dan hopen we via "Bajera" een klein dorp in de buurt, iets te bereiken voor het internet in Agkah. We krijgen dit jaar vrijwilligers via het programma van Wins Foundation die zich zullen inzetten voor lessen te geven aan de kinderen. Er is in ieder geval volop reuring en dat is goed!
Dan zoeken we ook nog sponsors voor de omliggende dorpjes in dezelfde desa van Angkah, in die dorpjes zijn heel hard pompen nodig om via de waterputten het water omhoog te pompen. Dat zou mooi zijn. Gemiddeld zijn de kosten hiervoor 700 euro per dorp!
Binnenkort weer een stukje over Angkah, ik ga zelf op korte termijn weer een klein tijdje naar Canggu en Angkah, dan kan ik weer alles met eigen ogen aanschouwen en weer nieuws brengen op de site.
Nieuws van Bali, september 2009
Trudy van der Maden is weer terug uit Bali. Zij ging eind september weer naar ons project in Angkah. De bedoeling van haar reis dit keer was om te zorgen dat er een satellietverbinding tot stand zou komen. Helaas, de teleurstelling was groot toen zij bij de plaatselijke provider moest ervaren dat het absoluut niet mogelijk was dat te realiseren. Nog een paar jaar geduld, er is nu geen mogelijkheid en het is veel te duur. Ons Angkah ligt echt in the middle of nowhere en er is absoluut geen infrastructuur. Na echt alles geprobeerd te hebben, heeft Trudy een extra laptop in Angkah gebracht en een nieuwe modem. Nu kunnen het team en de kids op twee laptops werken en tja, het gaat dus via de telefoonlijn. Als er stroom is gaat alles goed, maar het gebeurt regelmatig dat de stroom uitvalt en ja dan is er ook geen verbinding.
Er waren een aantal sponsors die geld gedoneerd hadden voor de antenne. Deze sponsors, Pim v Crugten, Mirjam Rietveld, Annemiek Senden, Quierinus Senden, Silvia en Ed vd Vlies, Netty Klaassen, Gerda Weken, in ieder geval heel hartelijk dank voor de sponsoring. Sorry als ik mensen vergeten ben te noemen, wij bedanken natuurlijk een ieder die sponsort voor ons project in het algemeen.
Het goede nieuws is dat Trudy kan vertellen dat nu het schoolgebouw helemaal wordt afgesmeerd met cement en dan geschilderd wordt in een lichte kleur. Dat geeft licht en ruimte. Ook worden de vloeren betegeld zodat er goed schoongemaakt kan worden en het geheel meer aangekleed is.
Er wordt een stukje veranda meegenomen met het betegelen. Helaas moeten we met het schoolplein op zich weer wachten tot er weer geld gespaard is. Graag had ik dit ook voor de regentijd in de tuintegels en grastegels gehad. Maar ja mensen alles op zijn tijd. Trudy heeft de kinderen en het team Angkah gesproken en weer genoten van de verhalen van de kinderen. Zij heeft ook een kijkje kunnen nemen in de schriftjes van de kinderen om te zien of zij vorderingen maken met het Engels. Gelukkig is dat zo. De gesponsorde kinderen corresponderen regelmatig met hun sponsorouder, wat ze altijd weer erg leuk vinden. Ook leren de kinderen keurig hun bankboekjes bijhouden, en heeft het team daar behoorlijk zicht op. Alles gebeurt onder hun leiding. Ook rapporteert het team regelmatig naar ons en naar de stichting Wins, waar we mee samenwerken. Met deze stichting werken wij samen op het gebied van scholing en het verwerken van de gegevens van sponsorouders. Bovendien werven zij studenten voor de scholing van de kinderen met de bedoeling dat deze een aantal weken in Angkah werken. Helaas loopt dat nog niet helemaal goed.
Wat Trudy dit keer nog meer heeft geregeld is dat ons team in Angkah zelf ook Engelse lessen krijgen. Voor de communicatievaardigheden is dit alleen maar goed. Het team zelf is enthousiast en dat is natuurlijk mooi.
Uit het gastenboek wat op kantoor ligt blijkt dat er zo nu en dan toeristen ons project bezoeken en zij zijn dan heel positief blijkt uit de kleine verhaaltjes. Trudy heeft nu met het team afgesproken dat zij hun best gaan doen om te proberen wat geld te gaan verdienen voor de school. Dit zou kunnen door een wasplaats te maken voor brommers, fietsen en evt. auto’s. bovendien leren de kinderen ook Balinese dansen, zij zouden kunnen optreden voor toeristen bij de hotels in de omgeving.
Het is nog steeds de bedoeling dat de school in Angkah selfsupporting wordt! Maar voor het zover is moet er nog veel gebeuren en veranderen. Maar goed daar werken we aan met zijn allen.
Het is wel leuk te vermelden dat al 23 kindertjes van onze kampong een sponsorouder hebben, we gaan dus op naar de 30! Wie een kindje wil sponsoren kan een kijkje nemen op de website van Stichting Wins. Ook staan de links naar onze kinderen op de pagina Doelstellingen en Visie> van onze website. Uw keus kunt u doorgeven aan Stichting Indonesië 2007 of aan Stichting Wins.
Uiteraard is een donatie aan onze stichting ook altijd welkom, hetzij via de donatieknop of door overmaking op onze rekening.
Ook worden hier en daar akties ondernomen, bv, iemand die zich inzet om volgend jaar met de vierdaagse Nijmegen geld in te zamelen, zelf hebben we weer goededoelenmarkten op 11/12 december a.s. De ene markt is in de grote Kerk in Schagen, de andere markt is in Hippolytushoef.
Wij hebben nu aan ons team in Angkah gevraagd een begroting te maken i.v.m. het water. Er moet nog een zware pomp komen met toebehoren die kan zorgen dat er water gaat naar de douches en de toiletten. Helaas werkt dit nog niet normaal.
Verder willen we nog een praktische kast en rekken voor speelspullen en evt. kleding op te ruimen. De dames hebben nog geen knappe bureaustoelen en een gewoon kantoorbureau zou ook welkom zijn.
Zoals u kunt lezen, er is nog e.e.a. nodig en daar is dan weer geld voor nodig!
Trudy heeft weer erg genoten van het project en de mensen in Angkah. Buiten dat heeft zij ook een fijne tijd gehad met allerlei festiviteiten in de kampong en uiteraard weer een heel mooi stukje Bali gezien. Haar volgende reis heeft zij al gepland, dat gaat april worden.
Voor alle duidelijkheid, de reizen die Trudy maakt en de onkosten die zij in Bali heeft komen allemaal voor haar eigen rekening. Daar wordt GEEN geld van de stichting voor gebruikt!
Mocht u naar Bali reizen en u wilt ons project bezoeken kunt u altijd bellen met onze contactpersoon op Bali. Zij naam is Ketut en zijn tel.nr. is: +62817359706
Dit telefoonnummer kunt u ook bellen als u gewoon een rondreis op Bali wilt maken, Ketut kan een complete rondreis Bali verzorgen en of aanbevelen. U kunt ook Trudy zelf hierover bellen.
Bericht van Trudy
Het is weer even geleden dat ik een stukje schreef over de belevingen van de Stichting. We hebben niet stil gezeten sinds maart van dit jaar. Er is eigenlijk weer veel gebeurd. Toen ik weer thuis was, hebben we meteen vergaderd met ons team en weer plannen gemaakt voor hoe verder te gaan in Angkah. Wat er in ieder geval moest gebeuren, vonden wij, is de grond rondom het schoolplein verharden voor de regentijd weer begint. Er moest nog e.e.a. afgemaakt worden in en aan het gebouw zelf. We zijn in Nederland weer actief bezig geweest geld in te zamelen door middel van brieven sturen naar diverse bedrijven. Ook hebben we weer op markten gestaan voor de verkoop van allerlei spullen uit Indonesië.
Uit Angkah kregen we diverse malen te horen dat er een donatie nodig was om aan het gebouw te besteden, er moesten muren gepleisterd en geschilderd worden. Ook zijn we hard bezig om te zorgen dat er een goede watervoorziening komt om te kunnen douchen en toiletten te spoelen in het MFC gebouw.
Waar we tegenaan lopen is, telkens weer, dat wij Nederlanders altijd alles snel voor elkaar willen hebben maar in Indonesië ligt het tempo wat lager en maken ze zich minder druk om al die dingen dan wij. Dat is iets waar je erg aan moet wennen, zeker als je in Nederland bent. Wanneer ik zelf daar aanwezig ben voor een aantal weken heb ik er minder moeite mee dan wanneer ik van hieruit opdrachten geef. tja….
Hoe dan ook we moeten verder, zo ook het team in Angkah. Wat het probleem in Angkah nog is met het team dat ze nog steeds niet goed engels spreken en niet vaak communiceren. Dat is voor ons heel lastig maar ook naar de bezoekers die er inmiddels komen. We zetten ze nu aan het werk om zelf engelse lessen te gaan volgen, zodat ze het binnen een half jaar redelijk goed kunnen spreken. We zijn druk bezig met een lerares engels.
Wat de kinderen betreft, dat gaat heel goed, er komen gemiddeld 70 kinderen naar het gebouw en ze krijgen in diverse groepjes engelse les. Voor de kinderen zijn dat meest studenten die er tijdelijk zijn. Inmiddels hebben zij ook een lerares die hen originele Balinese dansen leert. Later willen we dan beginnen met de computervaardigheden.
Er is inmiddels een laptop in Angkah en verbinding via een modem. Dit werkt, niet altijd, maar is best kostbaar. Ook door de ligging van Angkah is het vaak onmogelijk verbinding te krijgen. We kregen het advies om een satelietantenne te plaatsen. Hiermee kunnen we een goede, stabiele internetverbinding tot stand brengen. We zijn een actie gestart om snel geld binnen te halen voor een satelietantenne. We hebben daar hard aan gewerkt en inmiddels hebben we het geld bij elkaar doordat twee grote sponsors ons hebben gesteund met elk 500 euro en daarnaast waren er nog een paar kleinere sponsors. Deze sponsors waren, Pim van Crugten, Den Haag, Mirjam Rietveld, Warmenhuizen, elk met 500 euro en verder Ietje Timmermans, Alkmaar, Annemiek Senden, Roosendaal en de marktopbrengst van 16 augustus.
Dit is geweldig natuurlijk en we bedanken de sponsors hartelijk hiervoor namens onze Stichting maar vooral ook namens het team en de kids uit Angkah.
Trudy vertrekt eind september voor een maand naar Angkah en ze zal alles op alles zetten om de internetverbinding tot stand te brengen. Het communiceren is zo ontzettend belangrijk voor ons maar zeker ook voor de kinderen in Angkah richting hun sponsor.
Naast al deze acties zijn we ook naarstig op zoek naar nog goedwerkende laptops. Geen nieuwe, maar die bijvoorbeeld door een bedrijf zijn afgeschreven voor gebruik. Het zou fantastisch zijn als Trudy er twee zou kunnen meenemen naar Angkah.
Nieuws van Trudy
Trudy van der Maden is op 5 februari weer naar Angkah op Bali geweest ivm het project extra Scholing in kampong Angkah in Tabanan. Vorig jaar begin december zijn we begonnen met de bouw van ons Multifunctioneel Centrumpje voor extra scholing voor de kinderen van de Desa Angkah waaronder 8 kleine kampongs vallen. Buiten een leslokaal hebben we ook een slaapzaal gebouwd en een ruimte voor de computerlessen. Hier is tevens het kantoortje voor het team. Ook hebben we een toilettengroep gemaakt en een doucheruimte. Dit hing erg af van de totale kosten voor het gebouw. In januari kregen we het bericht dat het heel snel ging met de bouw en dat het in februari waarschijnlijk heel ver klaar zou zijn. Het gebouw moet dan ingewijd worden en ook de tempels die op het schoolterrein staan. Een priester kiest een gunstige dag voor de inwijding. Trudy had vorig jaar al gehoopt dat de inwijding begin februari kon plaatsvinden, omdat er dan weer een volle maan is. Dat is voor Balinezen een gunstig moment om de dingen te vieren. Uiteindelijk kwam het bericht dat het zeer waarschijnlijk zou gaan lukken. Dat gaf de doorslag voor Trudy om toch weer naar Bali af te reizen. Want uiteindelijk zijn dit de dingen waar we het allemaal voor doen! Belevenissen Trudy op Bali
Ik ben vrijdags aangekomen en de maandag daarop was meteen de inwijding. Nu gaat daar heel veel aan vooraf, het is niet zomaar iets. Er moet veel geregeld worden en afgesproken. Op zondag zijn we vanuit Canggu afgereisd naar Angkah en we hebben geholpen met het maken van de versierselen voor de ceremonie. Men gebruikt allerlei producten die in de omgeving worden geplukt en gesneden, zoals bananenblad, nerven van het bananenblad, bamboe, etc. Echt fantastisch. Dat is dan een dag van voorbereidingen en dan komt de grote dag. ‘s Morgens om negen uur vertrokken we alweer richting Angkah. Het is maar iets van 60 km, maar je doet daar twee uur over of zo, afhankelijk van het verkeer en wat je tegen komt. Iedereen is druk bezig als we aankomen. De mannen maken eten klaar en de vrouwen zijn druk met versieren. De offers liggen inmiddels ook klaar. Ze liggen in de juiste volgorde, op de juiste manier. Het is een heel serieus ritueel. Ik keek mijn ogen uit en heb er enorm van genoten. Er waren veel mensen aanwezig, ook de kindertjes die een sponsor van ons hebben en de ouders enz. enz. Een heel kleurrijk geheel en een ieder in sarong en kebaja, ook de jongens uiteraard. Als laatste wordt er gebeden volgens een bepaald ceremonieel proces. Dit was ook heel erg mooi om mee te maken. Daarna is het met z’n allen lekker eten en gezellig babbelen. Het is allemaal zo anders dan hier bij de nuchtere Hollanders.
Na de inwijding hebben we alles samen opgeruimd. We zijn nogmaals het gebouw door gelopen en hebben besproken wat nog gebeuren moet. De toilettengroep is nog niet helemaal klaar. En rondom moet er nog aardig geruimd worden, voordat er sprake kan zijn van een fatsoenlijke speelplek voor de kinderen. Sommige dingen veranderen nog terwijl we er over praten. Er wordt zo hard gewerkt en ik neem mijn petje voor ze af omdat alles met de hand gebeurt, geen machine komt er aan te pas. Telkens als ik weer een paar dagen later kom denk ik, jeetje wat is er weer veel gebeurd. Prachtig. De kinderen maken al meteen gebruik van het lokaal, ze zitten er heerlijk in (weliswaar op de grond). Momenteel geeft een mevrouw van de lokale bevolking Engels, dat is echt voor echte beginners. En vanaf 1 maart komen er twee studenten, eén uit Australië en eén uit Nederland die dan met het echte werk gaan beginnen. Ook zal het team vanaf die datum echt actief worden en de boel begeleiden. Het betekent voor ons dat we het team ook vanaf maart moeten gaan betalen. Voor ons taak om te zorgen dat we regelmatig geld binnen krijgen………….
Dan heb ik nog meer meegemaakt daar, er is een kennis van mij uit Nederland die een keer per jaar naar Bali afreist. Toevallig konden we elkaar nu treffen en zij wilde uiteraard graag een kijkje nemen bij ons project. Wij (Ketut Sudiastra en ik) ontmoetten haar bij het hotel en we kregen meteen een paar dozen kleding en schoenen mee voor de kampongkindertjes. Ook had ze wat sport- en spelmaterialen gekocht voor op het schoolpleintje. Prachtig! Terwijl we daar zaten te praten, ontmoetten we nog meer mensen toevallig ook uit Nederland. Zij hadden ook belangstelling voor het project. We zijn de dinsdag daarna met z’n allen in de auto gestapt (ik huur altijd een auto als ik daar ben en Ketut, mijn contactman, rijdt) en hebben een prachtige sightseeing gemaakt met ze. Uiteindelijk zijn we natuurlijk bij ons project uitgekomen. Ze keken er erg van op, wat daar gerealiseerd werd. Ze waren heel enthousiast en wellicht komt uit dit contact ook weer iets moois voort voor ons project!
Ook ontmoette ik een Duitser die op Bali woont en getrouwd is met een Balinese. Ik kwam met hem in contact doordat hij in Bedulu, in het weeshuis van Wydia Guna tekenlessen geeft aan de kindertjes en van ons project hoorde. We troffen elkaar in Angkah. Ook deze meneer was erg onder de indruk en hij nodigde Ketut en mij uit voor een lunch in Ubud, bij zijn huis en atelier. Zo gezegd zo gedaan. Eerst zijn wij op zondag naar de Barongdansen geweest en de markt in Sukawati en toen op naar de lunch. Helemaal te gek, prachtige gesprek gehad en uiteindelijk was het resultaat dat we 10.000000 miljoen rupiah in ons handen kregen! We moesten dit meteen in Angkah besteden voor de schoolbanken, tafels enz. enz. Nou echt blij verrast waren wij. Er komen keurige banken, tafels, lessenaars voor de juffen , een plafond voor het kantoortje,een schoolplein wat in de beton gaat enz. enz. echt geweldig!! Dit zal allemaal begeleid en in de gaten gehouden worden door Ketut Sudiastra, onze contactman en het doprshoofd van Angkah zelf.
Zo zie je dat je soms niet weet waar je geluk ligt en dat je leven van toevalligheden aan elkaar hangt! Gelukkig maar, het levert iedere keer wel wat op en dat hebben we ook nodig. kijk naar de foto’s en alles wordt duidelijk. Ik heb zo ontzettend veel beleefd en weer een prachtige tijd gehad!! Op naar de volgende keer, hopelijk eind van het jaar weer.
Sponsoring
We zijn hard op zoek naar sponsors voor de tien armste kinderen uit de Kampong. Inmiddels heeft al 1 kindje een officiële sponsor! Op de website van Stichting Wins staan fotootjes van de kindjes die nog een sponsor zoeken. Klikt u hier om deze meisjes en jongens te ontmoeten. "Onze" kinderen vindt u onder het kopje "Children from Angkah". Maar, natuurlijk zoeken alle kinderen op deze pagina een sponsor!Nieuws van Trudy
Terwijl wij als Stichting hier in nederland druk bezig zijn met het zoeken naar sponsoring, acties e.d. ging het leven in Angkah op Bali ook door. Wij hadden daar in het voorjaar een team gevormd die voor ons op zoek moesten naar tien zeer arme kinderen die gesponsord zullen worden en een goede lokatie voor eventueel het bouwen van een schooltje.
Ondertussen was er door de stichting Wins(Weeskinderen Indonesië Naar School) een dame gestuurd naar dit gebied om de kinderen alvast engels bij te brengen. Dit is haar aardig gelukt. De kinderen zijn heel enthousiast en iedere keer als ze mij in Angkah zagen kwamen ze snel aanlopen(overal vandaan) omdat ze graag weer engelse les kregen. Ze gingen spontaan liedjes zingen in het engels en vragen hoe het met je gaat enz. Echt heel leuk om mee te maken. De kinderen zijn erg leergierig daar.
Mijn bezoek dit keer was bedoeld om te zien wat er al mogelijk was i.v.m. het opzetten van een schooltje. We hadden inmiddels beperkt geld bijeen gekregen en wilden graag iets opstarten in Angkah. Wij, Ketut Sudiastra (onze contactman in Canggu) en ik, hebben bezoeken gebracht aan Angkah en Bedulu. In Bedulu staat het weeshuis van Wydia Guna, dit is een onderdeel van Wins en is een geweldig voorbeeld wat er zoal kan gebeuren wanneer je iets dergelijks opzet. Wij hebben daar diverse gesprekken gevoerd, ook omdat onze stichting graag met Wins wil samenwerken. Wij verzorgen de faciliteiten, een team en Wins zal zorgen dat er personeel komt voor onderwijs, lesmaterialen computers enz.
Dit eenmaal doorgenomen te hebben zijn we weer het dorpshoofd in Angkah gaan bezoeken. Daar verteld van onze plannen en men was zeer enthousiast. Achter het huis van het dorpshoofd ligt een heel stuk grond waar momenteel niets mee gedaan werd. Hij bood aan om dat te gaan huren en een schooltje neer te zetten. Wij zijn gaan kijken en we lieten alles even op ons inwerken. Persoonlijk heb ik nog een paar minuten voor mijzelf gevraagd, heb daar gestaan met gesloten ogen en gevoeld hoe het zou zijn wanneer er hier iets zou komen. Ik zag het helemaal voor me. Hierna hebben we verder gepraat en zijn weer naar Canggu gereden. Eerst alles op ons laten inwerken, met diverse mensen over gesproken, vooral met mijzelf. Het is best heel moeilijk wanneer je daar bent en je moet beslissingen nemen terwijl je een team achter je hebt staan, maar in Nederland zit. Ook via internet telefoon e.d. kun je overleggen maar aangezien het internet niet altijd werkt in Indonesie is het wel eens moeilijk.
We hebben veel dingen op papier gezet en weer in Bedulu besproken en met Gill van Wins wat het beste zou zijn te doen. Langzaam kreeg ik e.e.a. op papier en we zijn weer naar Angkah gereden. Daar ook weer alles doorgenomen en het resultaat was dat we de grond gingen huren van het dorpshoofd en dat bij de notaris zouden laten vastleggen.
Zo gezegd zo gedaan, we hebben 8 are grond gehuurd voor 10 jaar, daarbij kunnen we nog eens twee are extra gebruiken mochten we willen uitbreiden. Deze twee are zijn dan voor ons kosteloos. Dat is natuurlijk mooi.
Er werd inmiddels ook een begroting gemaakt betreffende materialen en een tekening van het gebouw. Dat zag er heel goed uit en we werden steeds enthousiaster! Er werd mij ook nog verteld dat men evt. in december al zou kunnen beginnen met de bouw. Er moest wel eerst bekeken worden wanneer een goede dag was om te kunnen beginnen, het inwijden van de grond, ceremonie enz. Dat is echt bij de Balinezen, alles hangt af van een goede dag. Deze goede dag wordt bepaald door een priester. Het gekke was, dat ik in mijn hoofd had 12 december omdat het dan volle maan was en op vrijdag, ik zei dat moet geluk brengen, maar ja niets was bekend want de priester moet de datum bepalen. He tot mijn opluchting werd dan toch de eerste steen gelgd op 12 dec. jl. Jammer ik was toen alweer thuis. Er is mij wel verteld dat de vrouw en zoon van Ketut Sudiastra(hij zat inmiddels op Java voor zijn werk) erbij waren en dat zij mijn naam in de eerste steen gezet hebben. Dat vond ik erg mooi om te horen, ik had daar zelf helemaal niet over nagedacht. Echt een verrassing
Wat ook inmiddels gelukt was in die periode dat ik daar was, dat we 10 kinderen uit de kampong hebben kunnen selecteren wie een sponsor nodig hebben. Ook dit loopt via onze stichting en stichting Wins. Iedereen kan een kindje financieel sponsoren voor gemiddeld 20 euro per maand. De stichting, als zowel de sponsor, houden contact met het kind via de computer. De kinderen leren straks omgaan met het programma excel en daar zullen zij alles invullen wat zij met het geld doen. Zo houden we een goed overzicht en de kinderen zelf ook. De bedoeling is dat zij leren sparen voor hun opleiding later als zij verder willen.
Belangrijk vonden wij ook om de ouders overal bij te betrekken en toen ik daar was hebben we ook op een avond de mensen uit de desa uitgenodigd om ze van alle plannen op de hoogte te brengen en vooral te vragen om hun medewerking. Zij kunnen helpen door de kinderen te stimuleren en ook hebben we gevraagd of ze behulpzaam willen zijn bij de bouw van de school. Door hun betrokkenheid zullen ze ook voelen dat zij nodig zijn wat alleen maar stimulerend zal werken.
Momenteel is men druk bezig met de bouw, het laatste nieuws wat ik hoorde is dat de fundering in ieder geval al klaar is. Nu wordt het verder opbouwen dus. heel spannend allemaal.
Trudy gaat weer naar Bali!
Trudy vertrekt 16 november weer voor drie weken naar Bali voor de stichting. Ze hoopt daar in elk geval afspraken te maken over een stukje grond om een schoolgebouw op te zetten met drie lokalen.
Voortgang Engelse lessen in de kampong
Er zijn inmiddels zo'n zestig kinderen die de engelse lessen volgen. Momenteel krijgen de kinderen les in een bestaand schoolgebouw. Dit gebouw heeft echter een lekkend dak en er is geen verlichting. Soms neemt de juf de kinderen mee naar de veranda bij haar slaapvertrek, maar dit is natuurlijk ook geen goede oplossing. Daarom is het van groot belang voor de voortgang van het schoolproject dat er een fatsoenlijk onderkomen komt voor de kinderen waar ze de lessen kunnen volgen. De plannen hiervoor zijn in volle gang. Maar er is nog veel werk aan de winkel voor onze stichting.
Sponsoring
We hebben inmiddels ook tien kinderen in de kampong waar wij een sponsor voor zoeken zodat deze kinderen zeker de reguliere lessen kunnen blijven volgen en daar bovenop dan ook kunnen deelnemen aan de extra lessen zoals engels en computervaardigheden. Mocht iemand hier in geïnteresseerd zijn, dan kunt u contact opnemen met Trudy van der Maden.
Jaarmarkt Wieringerwaard
Tijdens de jaarmarkt in Wieringerwaard hebben Trudy, Netty en Marian met een kraam op de markt gestaan.
Van de Fa.Aad Prins kregen we zo'n 50 bos zantedesia's aangeboden voor de verkoop. Dit was een succes, de bosjes bloemen werden vlot verkocht. Het was ook een prachtige kwaliteit. Uiteraard zijn we Aad erg dankbaar voor deze mooie sponsoring.
Daarnaast hebben we onze voorraad Indonesische artikelen flink uitgebreid. We hebben dan ook weer verschillende leuke Indonesische artikelen kunnen verkopen.
Al met al heeft deze dag ons toch weer een aardig bedrag opgeleverd voor ons schoolproject in Angkah, Bali.
Nieuws uit Bali
Het laatste nieuws uit Bali is dat onze stichting nu een team heeft in de desa Angkah. Het team bestaat uit vijf personen:
I.Ketut Sudiastra is adviseur en onderhoud het contact met Trudy van der Maden
NI Made Supramiasih is verantwoordelijk voor het gehele team
DRA Made Armini is leidster voor de kids(tijdelijk geeft zij eenvoudig engels)
NI Made Seri Ariani is secretaresse
NI Ketut Sunarmi is verantwoordelijk voor de boekhouding
Wij zijn inmiddels begonnen met het leren van eenvoudig Engels aan zo'n 40 kinderen uit de desa. Vanaf half september zal deze taak worden overgenomen door Ilse Fliers uit Tilburg. Ilse werkt voor de Stichting Wins en heeft zich als vrijwilliger beschikbaar gesteld om tot eind november lessen te geven bij de diverse vestigingen. Zij is reeds begonnen in Bedulu bij het weeshuis Wydya Guna en zal vanaf half september bij ons in Angkah les gaan geven.
Voorlopig maken wij gebruik van een leslokaal in een van de bestaande scholen in Angkah. Inmiddels blijkt deze ruimte al te klein. Daarnaast kunnen we onze spullen niet veilig opbergen. Onze zorg is nu om een eigen gebouwtje neer te zetten, welke zal moeten bestaan uit twee leslokalen en een sanitaire voorziening. Ook een veranda of aula is gewenst. Om dit te verwezenlijken hebben we veel geld nodig. We zijn druk bezig met diverse acties te houden om fondsen te werven. Iedere donatie van wie of waar dan ook is van harte welkom. U kunt op een makkelijke en veilige manier via onze website doneren.
Als het project eenmaal goed loopt, willen we de kinderen ook les geven over hygiëne, voorlichting enz.enz. Ook moeten zij de ruimte krijgen om iets cultureels te leren, b.v.muziek, dans of een sport. Wij streven ernaar dat de kinderen zelfstandig leren omgaan met hun vaardigheden.
Daarnaast heeft Trudy contacten met diverse mensen zowel in Nederland als in Joyjakarta die open staan om hulp te bieden bij de eventuele bouw van een watertoren of die willen meewerken met het verwezenlijken van het schoolgebouw. Zodra er meer over bekend is, vermelden wij het op de site.
Belevenissen van Trudy van der Maden op Bali
Trudy van der Maden is voor haar Stichting Indonesië 2007 naar Bali geweest. Zij heeft daar de kampong bezocht en de scholen die in de kampong liggen. In de desa Angkah liggen 8 dorpjes en vijf scholen.
Na aankomst in Bali en zich gesetteld te hebben op haar logeeradres, is ze meteen afgereisd naar het dorpshoofd van de Desa Angkah. Zij werd door een hele delegatie met open armen ontvangen. In eerste instantie heeft Trudy verteld van haar plannen voor de kampong. Zij wilde graag de scholen bezoeken en horen wat zij zoal zou kunnen doen op korte termijn.
Er was voornamelijk gebrek aan sport en spel spullen. Nadat zij schriften, potloden, balpennen, gummen enz. enz. had uitgedeeld aan de klassen, is zij met een verlanglijstje terug naar haar logeeradres gegaan.
Er was ook gesproken met het dorpshoofd over de mogelijkheden van extra scholing buiten de reguliere schoollessen. Trudy haar stichting werkt samen met stichting Wins. Stichting Wins heeft al diverse projecten lopen op Bali waarbij scholing een hot item is. Trudy wil graag in de kampong de extra scholing brengen en zij moest dus regelen dat er een plaats komt waar de kinderen terechtkunnen. Ook moeten een paar mensen elke dag daar ter plaatse zijn om de kinderen te begeleiden. Gelukkig heeft zij die plaats gevonden en de bedoeling is dat haar project per juli gaat lopen. De dorpskinderen worden eerst het meest eenvoudige Engels bijgebracht en dan vanaf september krijgen zij lessen in Engels en Computer van een professioneel onderwijzeres. Dit is een vrijwilligster uit Nederland. Later worden daar andere lessen aan toegevoegd zoals b.v. biologie,cultuur, muziek, dans enz. enz.
Stichting Indonesië 2007 moet voor alle faciliteiten zorgen en stichting Wins zorgt voor onderwijzend personeel.
Tijdens haar verblijf op Bali heeft Trudy e.e.a. kunnen realiseren. Ook bij een tweede en derde bezoek aan de scholen in de kampong heeft zij sport en spel artikelen kunnen uitdelen.
Haar ervaring was geweldig en ook de mensen in de kampong zijn geweldig blij met wat er allemaal gebeurt en al gebeurd is.
Inmiddels heeft Trudy ter plaatse geïnventariseerd wat er bij haar volgende bezoek aan Bali de hoogste prioriteit heeft, er is nog heel veel te doen. Wat zij en haar stichting het allerbelangrijkste vinden is de scholing voor de kinderen.
Zij doet hierbij een oproep aan een ieder die de stichting een warm hart toedraagt, maak uw bijdrage over op rekening: Rabobank 14.10.80.876
Laatste nieuws uit Bali!!
We hebben bericht gehad van Trudy, die momenteel op Bali verblijft. Ze is op het schooltje geweest dat we gaan ondersteunen en heeft gesproken met het dorpshoofd. Ook heeft ze, samen met Gill Rijnenberg en Ketut Sadia van Stichting Wins een van hun projecten bezocht en dat ziet er heel goed uit. Hopelijk kunnen we in "onze kampong" ook zoiets realiseren.
Natuurlijk heeft Trudy weer veel spullen overhandigd in de kampong.
De mensen zijn heel blij, we doen goed werk!!!
Update: 2011-12-19 18:07:52
